تعریف شبکه

به اتصال دو سیستم کامپیوتری به یکدیگر ، که توانایی انتقال اطلاعات با یکدیگر را دارند شبکه میگویند.شبکه کامپیوتری باعث جلوگیری از هدر رفت زمان و ارتباط آسان تر و گاهاً ارزان تر بین کاربران میشود.

انواع دسته بندی شبکه

شبکه های کامپیوتری را بر حسب معیار های مختلفی دسته بندی میکنند ، اما سه دسته بندی کلی و پر کاربرد برای شبکه ها وجود دارد :


1-انواع شبکه های رایانه‌ای از نظر وسعت:
WAN: شبکه محیط گسترده (Wide Area Network)

MAN: شبکه محیط کلان‌شهری (Metropolitan Area Network)

LAN: شبکه محیط محلی (Local Area Network)

PAN: شبکه محیط شخصی (Personal Area Network)

WLAN: شبکه محیط محلی بی‌سیم (Wireless Local Area Network)

CAN: شبکه محیط پردیس دانشگاه (Campus Area Network)

HAN: شبکه محیط خانه (Home Area Network)

SAN: شبکه محیط ذخیره‌سازی (Storage Area Network)


2-انواع شبکه های رایانه‌ای از نظر توپولوژی:
ُStar – Bus – Ring – Mesh – Extended Star

توضیحات بیشتر!

برای مشاهده ی مقاله ی کامل در مورد توپولوژی شبکه کلیک کنید !


3-انواع شبکه های رایانه‌ای از نظر نقش کاربر:
نظیر به نظیر: هم کاربر سرویس می‌دهد و هم سرویس می‌گیرد.
کلاینت سرور: سرور (سرویس دهنده) عمل سرویس دهی را انجام می‌دهد و کلاینت (مشتری) فقط سرویس می‌گیرد.

اجزای اصلی سخت‌افزاری

همه شبکه‌ها از اجزای سخت‌افزاری پایه‌ای تشکیل شده‌اند تا گره‌های شبکه را به یکدیگر متصل کنند، مانند «کارت‌های شبکه»، «تکرارگر» ها، «هاب» ها، «پل» ها، «راهگزین» ها و «مسیریاب» ها. علاوه بر این قطعات پایه ای شبکه ها از روش های مختلفی برای اتصال بین قطعات مختلف استفاده میکنند که رایج ترین آنها استفاده از کابل های الکتریکی و کم مصرف ترین آنها روش هایی همچون فیبر نوری و میکروویو هستند.

کارت شبکه

«کارت شبکه»، «آداپتور شبکه» (Network Interface Card) قطعه‌ای از سخت‌افزار رایانه‌است و طراحی شده تا این امکان را به رایانه‌ها بدهد که بتوانند بر روی یک شبکه رایانه‌ای با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این قطعه دسترسی فیزیکی به یک رسانه شبکه را تأمین می‌کند و با استفاده از «آدرسهای MAC»، سیستمی سطح پایین جهت آدرس دهی فراهم می‌کند. این شرایط به کاربران اجازه می‌دهد تا به وسیله کابل یا به صورت بی‌سیم به یکدیگر متصل شوند.

تکرارگر (repeater)

«تکرارگر» قطعه الکترونیکی است که سیگنالی را دریافت کرده و آن را با سطح دامنه بالاتر، انرژی بیشتر یا به سمت دیگر یک مانع ارسال می‌کند. بدین ترتیب می‌توان سیگنال را بدون کاستی به فواصل دورتری فرستاد. از آنجا که تکرارگرها با سیگنال‌های فیزیکی واقعی سروکار دارند و در جهت تفسیر داده‌ای که انتقال می‌دهند تلاشی نمی‌کنند، این تجهیزات در «لایه فیزیکی» یعنی اولین لایه از «مدل مرجع OSI» عمل می‌کنند.

سوئیچ (switch)

«سوئیچ»وسیله‌ای است که قسمت‌های شبکه را به یکدیگر متصل می‌کند. سوئیچ‌های معمولی شبکه تقریباً ظاهری شبیه به «هاب» دارند، ولی یک سوئیچ در مقایسه با هاب از هوشمندی بیشتری (و همچنین قیمت بیشتری) برخوردار است. سوئیچ های شبکه این توانمندی را دارند که محتویات بسته‌های داده‌ای که دریافت می‌کنند را بررسی کرده، دستگاه فرستنده و گیرنده بسته را شناسایی کنند، و سپس آن بسته را به شکلی مناسب ارسال نمایند. با ارسال هر پیام فقط به دستگاه متصلی که پیام به هدف آن ارسال شده، سوئیچ «پهنای باند» شبکه را به شکل بهینه‌تری استفاده می‌کند و عموماً عملکرد بهتری نسبت به یک هاب دارد.

مسیریاب (router)

«مسیریاب»ها تجهیزات شبکه‌ای هستند که بسته‌های داده را با استفاده از «سرایند» ها و «جدول ارسال» تعیین مسیر کرده، و ارسال می‌کنند. مسیریاب‌ها در «لایه شبکه» از «مدل مرجع OSI» عمل می‌کنند. همچنین مسیریاب‌ها اتصال بین بسترهای فیزیکی متفاوت را امکان‌پذیر می‌کنند. این کار با چک کردن سرایند یک بسته داده انجام می‌شود.

مسیریاب‌ها از «قراردادهای مسیریابی» مانند ابتدا کوتاه‌ترین مسیر را انتخاب کردن استفاده می‌کنند تا با یکدیگر گفتگو کرده و بهترین مسیر بین هر دو ایستگاه را پیکربندی کنند. هر مسیریاب دسته کم به دو شبکه، معمولاً شبکه های محلی ، شبکه های گسترده یا یک شبکه محلی و یک سرویس دهنده اینترنت متصل است. بعضی انواع مودم‌های DSL و کابلی جهت مصارف خانگی درون خود از وجود یک مسیریاب نیز بهره می‌برند.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *