هر انسانی که متولد میشود پدر و مادر او برایش اسم انتخاب میکنند تا او را از دیگر افراد خانواده و دیگر انسان ها متمایز کنند و به او هویت ببخشند.در شبکه نیز برای اینکه بتوانیم دستگاه های مختلف را از یکدیگر تشخیص دهیم ، بتوانیم با آن ها حرف بزنیم و در خواست ها و پاسخ های آن ها را دریافت کنیم ، نیاز داریم تا آنها را از یکدیگر متمایز بسازیم.

IP یا Internet Protocol چهار سری عددی است که توسط نقطه از یکدیگر جدا میشوند.هر دستگاهی که وارد شبکه (TCP/IP) میشود یک آدرس آی پی به خود اختصاص میدهد.

در شبکه اطلاعات به صورت بسته هایی همچون بسته های پستی جا به جا میشوند و آدرس فرستنده و تحویل گیرنده(آدرس آی پی آنها) بر روی آنها درج شده است .

ورژن های مختلف IP

در حال حاضر دو ورژن از آی پی در شبکه های رسمی استفاده میشود ، IVP4 و IPV6

نشانی آی پی ورژن 4 – IPV4

نشانی آی‌پی نسخهٔ چهارم یک عدد ۳۲ بیتی است که برای سادگی آن را به شکل چهار بخش عددی در مبنای ده می‌نویسند که با نقطه از هم جدا می‌شوند (مانند ۱۹۹.۲۱۱.۴۵.۵).

این روش نشانی‌دهی را ده‌دهی نقطه‌دار می‌نامند هر یک از چهار بخش را یک هشتایی (Octet) می‌گویند زیرا طول آن ۸ بیت (۱ بایت) است و می‌تواند عددی از ۰ تا ۲۵۵ باشد. پس ۲ به توان ۳۲ آدرس مختلف داریم.

نشانی آی پی ورژن 6 – IPV6

گسترش روزافزون اینترنت و نیاز به آدرس‌های بسیار بیشتر تیم Internet Engineering Task Force را برآن داشت تا به فکر تکنولوژی‌های جدیدی باشند تا امکان تعریف آدرس‌های آی پی بیشتری را فراهم کند. بهترین راه ساخت مجدد نشانی پروتکل اینترنت بود. در سال ۱۹۹۵ میلادی نسخه جدید نشانی پروتکل اینترنت با نام آی پی نسخه ۶ معرفی گردید. اندازه آدرس از ۳۲ بیت به ۱۲۸ بیت افزایش یافت و امکان آدرس دهی تا ۲به توان ۱۲۸ آدرس افزایش یافت. این کار تنها تعداد آدرس‌های اینترنتی را گسترش نداد، بلکه باعث خواهد شد جدول مسیریاب‌های اینترنتی (روترها) کوچکتر شود. کلیه سیستم‌عامل‌های جدید سرور و خانگی از جمله ویندوز ویستا به‌طور کامل پشتیبانی می‌شود ولی متأسفانه هنوز توسط بسیاری از مسیریاب‌های شبکه‌های خانگی و تجهیزات شبکه عادی پشتیبانی نشده‌است.

در آی‌پی نسخه‌ی ۶ از مبنای ۱۶تایی یا هگزادسیمال استفاده می‌شود به همین دلیل تعداد آی‌پی‌های بیشتری برای آدرس‌دهی میزبان‌ها وجود دارد، دستگاه‌های مبتنی بر شبکه، الگوریتم‌های خاصی برای تفسیر آی‌پی‌ها داشته و قبل از استفاده‌ی هر کدام از آنها ابتدا آی‌پی را از هر مبنایی، به مبنای ۲ یا باینری تبدیل و سپس الگوریتم تفسیر خود را استفاده کرده و برای مسیریابی دستگاه‌ها از آدرس آی‌پی آن‌ها استفاده می‌کنند.

آی‌پی ایستا و پویا – Static & Dynamic IP

آی پی پویا(Dynamic IP) با هر بار اتصال به سبکه ی داخلی یا اینترنت تغییر میکند ، اما آی پی ایستا(Static IP) اینطور نیست.

آی پی پویا در اتصال یک سیستم به شبکه توسط DHCP Server به آن اختصاص داده میشود. یعنی وقتی شما به اینترنت یا شبکهٔ داخلی وصل می‌شوید، DHCP Server به شما یک نشانی آی‌پی اختصاص می‌دهد.

نکته

به طور کلی DHCP Server سرویسی در سیستم عامل های سرور و یا یک قطعه سخت افزاری مثل روتر یا اکسس پوینت است.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *